Gisteren heb ik mezelf nog maar eens aan een cover gewaagd. Deze keer Human van The Killers.

Voor de online-luisteraars:

Voor de mp3-fanaten:

Downloaden

Twijfel niet om je ongecensureerde mening te ventileren!

Geachte en zeer geliefde bloglezer,

Vakantie nemen en blogberichten, het blijkt dit jaar geen ideale combinatie. De maand juli heb ik in een bui van totale inspiratieloosheid helemaal overgeslagen, daarom om het een beetje goed te maken deze eerste Vakantiepost met het eerste deel van mijn opwindende vakantie-avonturen.

Bike + Ride

De fiets die ik een tijdje geleden won, mag ik binnenkort afhalen. Daar moet ik dus nog even op wachten, maar de fietstassen werden me al opgestuurd. In twee prachtige HUMO-plastic-zakken nog wel. Ze zijn spijtig genoeg gesneuveld bij het uitpakken. Twee flashy groene fietstassen bleken het te zijn, waar je naar mijn bescheiden mening al eens mee op straat kan verschijnen.

Netontwerp

Mijn portfoliosite moest er aan geloven. Het werd dringend eens tijd voor een nieuwe versie. Die is er dan ondertussen ook. Strak en eenvoudig, zo heb ik het graag.

Rijbewijs

Twee blogberichten, veel oefenen en enkele maanden later was het dan toch zover. Donderdagavond werd ik de fiere eigenaar van mijn rijbewijs. Leren rijden van de papa én meteen geslaagd, blijkbaar is het geen heel evidente combinatie, maar bij mij is het gelukkig dus toch gelukt! Iets meer in de achteruitkijkspiegel kijken en goed op de voorrang letten zal ik de komende tijd nog moeten leren, samen met het kweken van wat ervaring. Maar hé, het roze papiertje is binnen en moet ik er nooit meer iets voor doen…

UA om u te dienen

Een ander kaartje dat ik in de wacht sleepte – weliswaar voorlopig zonder enig vervelend examen – is mijn studentenkaart van de Universiteit Antwerpen. Ik kan er niet meer onderuit, communicatiewetenschappen zal vanaf volgend academiejaar mijn vakterrein worden. Gelukkig ga ik les volgen in een modern gebouw op enkele stappen van de Antwerpse Meir. Aan gezelligheid dus geen gebrek.

Verder zijn er deze vakantie onder andere gepland: een bezoek aan Maanrock, een gamenight (met gezelschapsspelletjes, uiteraard) en andere gezelligheden. Nu ik, als fan van het eerste uur, de twee nieuwe Muse-nummers te horen heb gekregen kan ik ook al niet meer wachten op 2 november om hen live aan het werk te horen in het Sportpaleis.

Zoals u al ziet, genoeg voer voor Vakantiepost #2! Binnenkort op deze betere blog.

Veel vakantiegroeten van uw nederige dienaar!

Simon

Wie houdt van humor met een hoek af, zoals  in In de gloria, Het eiland en aanverwanten, houdt hoogst waarschijnlijk ook van Paniek in het dorp. Gisterenavond heb ik me er ook aan gewaagd en het was een meer dan geslaagd experiment. Het eerste beeld deed me wat aan Bob de bouwer denken, maar die gedachte werd al snel vervangen door een brede glimlach.

Het verhaal is simpel en ver gezocht: cowboy en indiaan willen voor de verjaardag van paard een barbecue maken. Door een ongelukkig toeval bestellen ze per ongeluk 50 miljoen miljard biljard bakstenen. En daarmee begint alle onheil. De drie kleifiguren vliegen de film door, van de pianoles in de dierenmuziekschool via de onderwatersupermarkt naar de pinguinrobot. Absurd dus, maar heel grappig. En origineel.

Het feit dat er ondanks de magere opkomst van zo’n dikke tien personen toch nog gelach hoorbaar was in de zaal zegt genoeg denk ik.

Om af te sluiten nog een ultieme overtuigingspoging: de trailer.

Wie na het lezen van de titel lofzang nummer 3458 verwacht, leest beter nog even verder…

Ik lijk wel de enige die niet spontaan lachkrampen krijgt van het ondertussen grijsgedraaide Who took my badjas-reclamefilmpje. Iedereen — van de Standaard tot Villa Vanthilt, tot het gros van mijn schoolkameraden — is vol lof over de mix van films.

Ik moet toegeven: de eerste keer dat ik het zag vond ik het leuk gemaakt. Spijtig genoeg gold ook hier: wat je te veel te zien krijgt, word je beu. Het idee van de gemixte films is niet slecht, maar alles behalve nieuw. Zo maakten onze noorderburen bijvoorbeeld een geslaagde trailer voor de Veronica filmmaand.

Oordeel zelf:

Mijn mening: deze commercial is schromelijk over-hyped en wordt ten onrechte de hemel ingeprezen. En dat terwijl er veel écht goede reclamefilmpjes bestaan. Maar dat is mijn mening natuurlijk…

Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken, maar de wedstrijd die ik al eens eerder vermeldde heb ik met trots ook gewonnen. Binnenkort rijd ik dus op een stalen ros gepimpt door niemand minder dan Walter Van Beirendonck, de baard himself.

Bedankt voor alle stemmen!

Op verzoek van Jana, hier eindelijk de cover van Dancing in the dark van Bruce Springsteen. Goedgekeurd door mijn zus Elise die naast mij haar examenstress zit uit te werken.

De weinige keren dat ik fragmenten te zien krijg uit Man Bijt Hond, valt het me op dat ze vaak verdacht veel gelijkenissen vertonen met In De Gloria, dat andere woestijnvisprogramma. De mevrouw in dit fragment zou daarin in ieder geval niet uit te toon vallen. Waar blijven ze die mensen toch vinden? En dan nog in Antwerpen.

Get the Flash Player to see this player.

Ongeveer een maand geleden merkte ik een raar geluid op dat uit mijn slaapkamermuur bleek te komen. Tot mijn grote ergernis bleef het zoemend/piepend geluid steeds vaker terugkomen en hield het me uiteindelijk zelfs wakker. Met het oor tegen de muur was het geluid onmiskenbaar dat van een bende vliegende insecten. Ik beeldde me al taferelen in van een kamer, mijn kamer, bedolven onder de zoemende en lustig prikkende beesten. Ik ze achterna zittend met de stofzuiger. The revenge of the wasps.

Wat blijkt nu, ongeveer een maand later? Het zijn bumblebees, hommels — hommelen, zoals ik ze zelf liever noem. Dik, donzig en gelukkig niet stekend. Ze eten de isolatie niet op en ze blijken goed voor de bestuiving, maar ze zitten wel in mijn muur. De beste remedie blijkt gewoon afwachten en achteraf alle gaatjes dichten. Dat wordt dus nog een tijdje van dat gezoem.

Daarnet vond ik op de site van Studio Bal Gehakt een reeks reclamespotjes voor The Mobile Factory. Waaronder het onderstaande, wat ik echt leuk gemaakt vond. Absurdheid alom.

Get the Flash Player to see this player.

De Humo van vandaag werd vergezeld van een vel vol grappige fietsstickers. Er hing ook een leuke wedstrijd aan met een simpel reglement: plak je fiets vol, neem er een mooie foto van en laat de mensen er op stemmen. Bij deze mijn foto en de vriendelijke vraag om er (vijf) punten aan toe te kennen. Een beetje campagne meer of minder in deze tijden van aanplakborden en verkiezingsfolders zal niet het verschil maken, dacht ik zo.

Klik hier om punten te geven.

Mijn foto: